inzicht pornoverslaving

(Taal Disclaimer)

Ik raad je aan om (ook) de video te kijken, daar komt de boodschap meer tot zijn recht. 

Bekijk de bijbehorende video hieronder:

Vanochtend ben ik wakker geworden met enorme cravings en een heel sterk verlangen om porno te kijken.

Weet je wat? Het gaat me niet eens om de spanning, niet om the excitement van pornogebruik. Ik ervaar (op dit moment) geen seksueel verlangen om porno te kijken.

Ik mis het emotioneel. Ik heb heimwee. Het is leuk geweest, eventjes genoeg van het dagelijkse leven. Ik wil terug naar het bekende, ik wil terug naar mijn veilige haven. 

Mijn vrouw is vroeg in de ochtend naar haar werk gegaan, ik heb de hele dag voor mezelf. Wat zal ik doen? Hoe zal ik deze dag overleven zonder terug te vallen?

Toen ik me mijn “vrijheid” realiseerde wist ik meteen dat ik wel voor kan zorgen om wat erotische materie in huis te halen, dat ik kan “gebruiken” ook zonder mijn computer (die is beveiligd).

En daar stond ik dan vanochtend, met al mijn verlangens, behoefte aan troost en de mogelijkheden om die dan ook te creëren voor mezelf. Ik wou al naar buiten toen ik het in eens begreep:

Ik verwacht dat ik nuchter ga worden pas als er helemaal geen triggers meer zijn buiten mij.

 

Als er nooit meer verleidingen op mijn pad komen. Als de wereld om me heen 100% trigger-proof wordt. Dan val ik niet meer terug. Komt er onverwachts een trigger op mijn pad? Dan kan ik terugvallen, helaas, handen in de lucht, het is niet mijn verantwoordelijkheid.

Maar weet je wat? Deze afhankelijkheid, mijn verslaving zit niet buiten mij, het komt niet van buiten op me af, het is niet veroorzaakt door de wereld om mij heen.

Mijn terugvallen zijn niet aan de wereld, niet aan externe factoren, niet aan externe triggers te danken:

 

Het ontstaat in mij, het hoort bij mij.

 

Zo lang ik niet met deze neiging, deze emoties in mij leer omgaan zal ik niet lang van gebruik af kunnen blijven. 

Het verlangen, de neiging om porno te kijken voelt ondraaglijk. Wat moet ik met deze angstige spanning, met deze onbekende (of juist welbekende emotie) in mijn lichaam en in mijn geest? Hoe kan ik mezelf ervan afleiden? Hoe kan ik het verdragen? Kan ik het überhaupt verdragen?

Op gegeven moment realiseerde ik me: ik heb wel een keus. Ik kan er voor kiezen om vandaag er alles aan te doen om trouw te blijven naar mezelf. Om mezelf niet meer te bedriegen en te manipuleren met leugens (“dit is de laatste keer, echtwaar”), mezelf niet meer te misbruiken. 

Het is inmiddels avond en ik heb de dag overleefd (ik heb het filmpje in de ochtend opgenomen toen ik bijna gek werd van de cravings). De cravings zijn bij me gebleven de rest van de dag, er waren meerdere moeilijke momenten maar ik ben trouw gebleven naar mezelf.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *